Secret Eaters

De grote klik om anders te eten kwam bij mij eigenlijk door het kijken van een televisieprogramma. Raar maar waar. We hebben hier in huis eigenlijk geen televisie-aansluiting, maar soms heb je gewoon nood aan Vitaya-achtige programma’s waarbij je een kijkje kan nemen in het leven van andere mensen. Zo gaat dat alleszins toch bij mij. Als je geen televisie-aansluiting hebt, dan word je behoorlijk bedreven is het zoeken naar leuke dingen op YouTube. Zo stootte ik een paar maanden geleden op de Britse Channel4 reeks Secret Eaters.

Het concept van Secret Eaters is eigenlijk vrij eenvoudig. Engeland is een van de landen waar zwaarlijvigheid een serieus probleem aan het worden is en dus wil dit programma achterhalen waar het fout loopt. Iedere aflevering worden er bij een gezin thuis verschillende verborgen camera’s geplaatst. De leden van dit gezin vinden dat ze te dik zijn, maar weten niet waaraan dit ligt, want ze eten gezonde, verse maaltijden en hetgeen ze eten komt toch niet overeen met hun gewicht. Dus willen ze wel eens weten wat ze verkeerd doen. Naast de verborgen camera’s worden de gezinsleden ook gevolgd door privé dedectives die alles nauwlettend in het oog houden. Ieder frietje, ieder snoepje dat de persoon in kwestie naar binnen speelt wordt genoteerd. Halverwege de aflevering is er dan the big reveal waarin de host van het programma samen met de gezinsleden de bewijsstukken bekijkt en iedere keer komen de mensen tot dezelfde conclusie: er verdwijnt véél meer achter je kiezen dan je zou denken.

Na het bekijken van het eerste seizoen begon er al vaag een belletje te rinkelen bij mij. Halverwege het tweede seizoen wist ik dat ik de realiteit onder ogen moest komen. Ik was ook zo’n Secret Eater. Jikes! Die bokes met een zeer dikke laag choco waar ik zo dol op was? Dat waren caloriebommetjes om U tegen te zeggen. Porties evengroot als die van Het Vriendje die met kop en schouder boven mij uitsteekt? Misschien ook niet het beste plan voor iemand van mijn grootte. Er werd eens hard geslikt toen ik de realiteit zag zoals die was. De realiteit zijnde dat ik waarschijnlijk een vijfhonderdtal kilocaloriën te veel at voor iemand van mijn lengte en iemand met mijn levensstijl.

Secret Eaters was mijn grote eye-opener. Stom misschien, maar het is wat het is en ik ben nog altijd zeer blij dat ik aan mezelf heb durven toegeven dat ook ik zo’n Secret Eater was. Dat beseffen en dat toegeven aan jezelf is de eerste stap

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *