Recept: Wortel-met-cashewburger

Een van de receptjes die ik vond in het maandelijkse magazine van de Carrefour was een recept voor wortelwafeltjes, maar ik moest er natuurlijk een draai aan geven. U weet wel, vier eieren delen door drie en zo. Het magazine van de Carrefour spreekt over wortelwafeltjes en die wafeltjes worden gefrituurd. We hebben hier thuis geen frituurketel, dus dat was geen optie, maar wortelwafeltjes klonk eigenlijk wel bijzonder lekker. Dus ik ging als volgt aan de slag en maakte hieruit twee wortel-met-cashewburgers.

Benodigdheden

  • een wortel van om en bij de 100gram
  • een handvol cashewnoten (30gr)
  • een eetlepel bloem (15gr)
  • een ei
  • cajunkruiden

Hoe ga je te werk?

  • Verpulver de noten en de wortel in de keukenmachine. Als je geen keukenmachine hebt (bij ons is dat eigenlijk een aanzetstuk van de mixer, ha!), dan kan je de wortel ook gewoon raspen en de noten in stukjes snijden/pletten.
  • Bestrooi het wortel en cashewnoten mengsel met cajunkruiden, want cajunkruiden zijn de max. Heb je deze kruiden niet? Dan kan je altijd proberen met iets anders dat je in huis hebt. Volgens mij passen Italiaanse kruiden of zelfs curry kruiden hier ook wel goed bij. Voeg ook wat peper en zout toe.
  • Meng het ei en de bloem door het mengsel en je zal merken dat het een stevige consistentie wordt.
  • Deel het mengsel in twee. Maak bolletjes van de twee delen en druk deze dan plat.
  • Verhit olie in een pan en bak de burgers. Dit moet trouwens niet zo heel lang, want ze krijgen heel snel een mooi, bruinig kleurtje.

Ik serveerde mijn burger op een bedje van spinazie en at er ook nog een hawaiaans slaatje bij. De volgende keer als ik deze burger ga maken, want ja, er komt zeker een volgende keer, dan ga ik er wel iets pittigere kruiden onder draaien genre cayenne peper. Ik miste een beetje een “zing”. De basis was lekker, daar niet van, maar ik heb graag een “zing” in mijn eten. Of misschien meng ik er wat mosterd door. Het biedt mogelijkheden, dit receptje, dat staat vast.

Recept: Foccaccia/witte pizza

Mijn grote schrik bij Project Brooddoos was uiteindelijk zonder inspiratie komen te zitten en gisteren was daar de eerste keer dat ik me afvroeg wat ik moest meenemen. Normaalgezien ging ik even met een collega kuieren door de stad en dan moet je een lunch hebben die kuierbestendig is. Boterhammen zijn daarvoor zeer handig, maar ik probeer zo min mogelijk boterhammen te maken. Dus stond ik de avond voordien te draaien in mijn keuken. Ik inspecteerde de inhoud van de keukenkasten en die van de koelkast en uiteindelijk ging er een lampje branden. Het Vriendje en ik maakten tot voor kort ons pizzadeeg altijd op zeer eenvoudige wijze: een kopje yoghurt, twee kopjes zelfrijzende bloem en dan mengen tot je een deeg hebt. Dus besloot ik een foccaccia/witte pizza te maken met wat overschotjes van de dagen voordien er op als “beleg”. Het resultaat? Een beestig lekkere lunch. Op zich niet zo gezond, maar voeg er een slaatje aan toe en wat fruit of yoghurt als dessert en dat maakt het weer wat aanvaardbaarder op de gezondheidsmeter. 😉

Benodigdheden

  • Yoghurt (nature)
  • Zelfrijzende bloem
  • Kerstomaatjes
  • Feta
  • Olijfolie
  • Italiaanse kruiden (basilicum, oregano,…)

Hoe ga je te werk?

  • Meet met een koffiekopje of een andere “eenheid”, twee eenheden zelfrijzende bloem en een eenheid yoghurt af. Doe deze in een kom en meng. Als het geheel wat consistenter wordt, dan gooi je het uit op een proper oppervlak dat je bestrooit met extra bloem.
  • Kneed het deeg verder tot het de juist vorm en een stevige consistentie heeft.
  • Wrijf het deeg in met olijfolie. Bestrooi je deeg met in kwartjes gesneden kerstomaatjes en in gebrokkelde fetastukjes. Strooi er vervolgens wat zout en italiaanse kruiden over.
  • Bak je deeg op 210°C gedurende 10 à 15 minuten tot het deeg mooi goudbruin is.

Dit recept biedt tal van mogelijkheden. Je kan de feta bijvoorbeeld makkelijk vervangen door mozarella of je kan voor een volledig andere topping gaan. Het lijkt me bijvoorbeeld heel lekker om zo’n witte pizza te maken met wat geroosterde groentjes er op of met wat anjovisjes of iets dergelijks. Dit is zonder twijfel een receptje dat ik nog ga gebruiken. Eenvoudig, maar oh zo lekker!

En ja, ik moet betere foto’s maken, ja. Deze foto doet de foccaccia/pizza helemaal geen eer aan, helaas.